Ozdoby z bursztynu

Po wystawieniu bursztynu na działanie powietrza, zmienia się jego wygląd – kolor, stopień przejrzystości i struktura powierzchni. Pod wpływem działania tlenu bursztyn ciemnieje: przezroczysty kawałek staje się żółty, miodowy – pomarańczowoczerwony, czerwony lub czerwonobrązowy, a powierzchnia stopniowo staje się bardziej nieprzezroczysta.

Wyroby z bursztynu (znaleziska archeologiczne)

kolczyki z bursztynuPostęp utleniania jest jednak zmienny i zależy od czynników, takich jak ilość i czas ekspozycji na światło. W przypadku bursztynu znalezionego w wykopaliskach archeologicznych stan materiału zależy od warunków pochówku, a stopień utlenienia może być bardzo różny, co pokazuje kolekcja Getty. Rozpad kory powoduje pękanie, rozwarstwianie, łuszczenie się, odpryskiwanie, a w końcu pęknięcia. Tylko bardzo nieliczne starożytne przedmioty zachowały coś ze swojego pierwotnego wyglądu, w każdym przypadku z powodu pozbawionego tlenu środowiska, w którym zostały zakopane. Na przykład kolczyki z bursztynu i dwie zawieszki na głowę kobiety z V w. p.n.e., które wydobyto w zalanej wodą Spinie, wyróżniają się czystym, bladożółtym kolorem. W wielu greckich, etruskich i kampańskich obiektach z VII wieku bursztyn jest oprawiony w szlachetne oprawy metalowe lub pokryty srebrną lub złotą folią. Niektóre z nich są wewnętrznie oświetlone przez foliowe (lub ewentualnie cynowe) rurki. W ten sposób blask bursztynu, jego świetlistość i połysk, są niezmiernie wzmocnione.

Prosto ukształtowane kawałki bursztynu oprawione w złoto i srebro są lustrzane, emanują blaskiem i „wypędzają” ciemność. Bursztynowe twarze osadzone na wypolerowanym metalu, Getty Głowy kobiecej boskości lub Sfinksa mogą nawet wydawać się emitować światło, jak główne ciała astralne, lub uchwycić blask światła na wodzie.